موندل

^٩ عيسىٰ هغه خلقو ته چه په خپل ځان ئے توکل کاوو چه مُونږ صادِقان يو اَؤ نور ئے سپک ګڼل، دا مِثال ووئيلو، ^١٠ ”دوه سړى دَ دُعا دَ پاره دَ خُدائے کور ته لاړل، يو فريسى وو اَؤ بل محصُولچى. ^١١ فريسى ودريدلو اَؤ داسے دُعا ئے وکړه، اَئے خُدايه! ستا شکر دے چه زَۀ دَ نورو خلقو په شان نۀ خو حِرصناک، نۀ بد ديانته، نۀ زِناکار اَؤ نۀ لکه دَ دے محصُولچى په شان يم. ^١٢ زَۀ په هفته کښے دوه ځله روژے نيسم اَؤ څۀ چه ګټم دَ هغے نه لسمه ورکوم. ^١٣ خو محصُولچى لرے ولاړ وو اَؤ پاس آسمان ته ئے ونۀ کتل خو خپله سينه ئے وهله اَؤ وئيل ئے، اَئے خُدايه! په ما رحم وکړه! زَۀ ډير ګُناه ګار يم! ^١٤ زَۀ تاسو ته وايم چه هم هغه سړے دَ هغه وړُومبى نه زيات صادِق شوے کور ته بيرته لاړو، ځکه هر څوک چه ځان اُوچتوى، هغه به غريب کړے شى اَؤ څوک چه ځان غريبوى، هغه به اُوچت کړے شى.“

^٢٤ تر اوسَ پورے تاسو زما په نُوم هيڅ نۀ دى غوښتى. وغواړئ اَؤ دربه کړے شى په دے چه ستاسو خوشحالى مُکمله شى